Mócht je nog wakker zijn en mócht je nog belangstelling hebben in een enkeltje zevende hemel..., dan is deze voor joe! Een zekere Nelue zette z'n zakmes in de Pink Floyd-plaat Keep Talking en leverde zodoende een waar kunstwerk af. Vooral in de tweede helft dendert dit ding echt dwárs door de dampkring. Prepare for take off!
Hoe zou het met de Chems zijn? Dat verblijf in de luwte heeft nu wel lang genoeg geduurd. Ze hadden het natuurlijk doebbel und dwarsch verdiend, met hun superieure 2007-release We are the night (goed voor goud op Campingdisco), maar ja..., Nul Tien kruipt langzaam dichterbij. En drie jaar wachten is me nogal wat. Dus als de broeders het lezen: wakkerrrrrrrrrr worrrrrrrrrrden! Tot die een oud riemiksie van de Mercury Rev-track Delta Sun Bottleneck Stomp. Óók erg mooi.
Waaromweeknie, maar ik voelde zojuist de onbedwingbare drang om deze plaat te poosten; zoals dat óók al het geval was in de aller-earliest days van ons digitale domein. Let wel, november 2002 peeps! Op (toen nog) het LLreunion-blogspot trompetterden we al over de even ongrijpbare als onweerstaanbare sound van Spoon. Hier is hun prachtige Everything hits at once. Opnieuw. Omarm 'm!
Als ik me niet vergis, dwarrelen er in den lande momenteel een heleboel happy thoughts door de atmosfeer. Ergens in Outghost bijvoorbeeld, waar de After Out Miks volgens mij een paar knoppen heeft geactiveerd. En dat horen we natuurlijk maar al te graag. Denk dat deze track die vibe wel eens zou kunnen accelereren. Het ding (ooit al in een andere rerub op de camping gedumpt) heeft een wat lange aanloop, maar wanneer het gospel choir eenmaal op drift raakt... Oeioeioei, dán is het happy days all over. Hallelujah!
Oi amigoes, listen to this! De (mij) volstrekt onbekende act Awesome New Republic duwt met Dark Water down below zómaar een indie-juweel door onze brievenbussen. Poei... Puntgave emopop voor now-people; een razendknappe advertentie van een new kid in town, die volgens mij nog wel vaker van zich zal laten horen.
True, we hadden ons voorgenomen om het even niet meer over de Reunion te hebben, maar - zoals ik wel vaker predik - van mening veranderen is óók een vorm van tolerantie en dat is altijd goed. Toch? Ach, who gives a foek enniewees? Het is vandaag seven days after, dus flashbacken geblazen. Hopsakeetjes. Dat doen we met deze wervelende riemiks van John Martyn's 1984. Loud playen en dan hoor, neen, dan voél je weer hoe lekker 'Down & Out' was! ENJOY.
Zoals gememoreerd gaan we over tot de orde van den dag. We leggen de entries op CTC dus even niet meer langs de meetlat van de last- danwel next Reunion. Dat referentiekader trekken we over een half jaartje wel weer uit kast. Tenzij er tussendoor een onbetwiste XXL Future Reunion Classic op onze pannekoek ploft, that is; dán houden we 'm natuurlijk niet voor onszelf. Maar goed, dat zien we dan wel.
Nou ga ik er steeds maar van uit dat het aandragen van chilly tjoens de beste manier is om van de Reunion-backlash te herstellen, maarrrrrrrrrrr..., is dat wel zo!? Misschien verteert u Down & Out In Outghost veel liever aan de hand van een paar brute bieten. Wellicht wil joe juist het rush hour nog eens herbeleven? Tsja, dakkan natuurlijk; met ondergaande riemiks van de Toecutter-killer Best Party Ever bijvoorbeeld. Niet dat 'ie vrijdag voorbij kwam overigens, nee-nee, maar als je 'm hoort weet je precies wat ik bedoel. Wat-een-beeeeeeeeeeest! KABOEMSKI. En die titel ook..., woeiiiiii! Next Reunion, peeps, hold on tight.
Issiedan, die beloofde afterpartymiks. Het is de gedroomde Reunion-recovery voor iedereen die er in the flesh bij was en een levensecht substituut voor alle Reunisten die er in onze gedachten bij waren! Graag uw aandacht voor DJ Camping's After Out Miks (After+party en Out+ghost, die had u al gesnopen, toch?); een sferisch geval, waarop wordt geprobeerd de ziel van Down & Out In Outghost terug te brengen tot tachtig minuten.
Ola amigoes! Beetje overleefd allemaal? Tipski uit de haven: moeheid is iets anders dan depressiviteit he... Het komt goed hoor. Voorál als je deze zeldzaam schone pleister-plaat van Nathan Fake op de zere plekken plakt. Wat-een-beauty! Mits loud geplayed heelt Long Sunny álle wonden en bezorgt 'ie u bovendien een extatische re-living van de last Reunion. Voor nop.
Zó voelde het gisteren ongeveer. Zie plaatje boven. Surfend in space met een warm fuzzy feeling..., of zoiets. Eigenlijk voelt het nog steeds zo. En dat is altijd een uiterst betrouwbare indicatie van hoe goed het feessie was. Muyo bien dus! OK, 't kwam allemaal wat traag op gang (ouwe loelen), maar dat werd gaandeweg ruimschoots gecompenseerd. Ik dank de organisatie en de rest voor een BIG BAD REUNION. Check CTC voor de after party-miks, die eerdaags verschijnt. En voor nu laat ik u achter met het liedje dat vanochtend bij de scrambled eggs werd opgediend: het sprookjesachtige The River van Anathallo.
Meer rock morgen? Dawas de bedoeling niewaar? Bon, dan mag Metric niet ontbreken. Hun heerlijke Help I'm alive werd op Lola al luid bejubeld (meer dan eens) en gaat hierbij dan ook volkómen terecht in de resprise. KLASSE-TRACK! Krachtig, jachtig, puntig..., perfect voor een spot op Down & Out In Outghost.
Attentie-attentie, push-push, plug-plug! Mais oui, 'tis tijd voor de commercials. Vouw uw oren om het party projectiel down below: Mowgli's Road van Marina and the Diamonds in de Russ Chimes miks. Da's een mondvol inderdaad, maar het is dan ook een plaat die op onze monden is gericht. Het ding heeft namelijk zo'n hoge feelgood-factor, dat uw lipski's zich als vanzelf in een gelukzalige grimas krullen. En onderwijl perst u er zeer waarschijnlijk ook nog één of twee yahoo's en/of yihaa's uit. Lekker, leuk. Morgen?
Jaja, u was gewaarschuwd voor de parade aan last minute tipski, dus nou niet piepen. Doet u ook helemaal niet, want er valt namelijk niks te piepon bij Papillon. Integendeel, ik verwacht dat deze killer van de Editors binnen Reunion-kringen de handen wel op elkaar krijgt. Of in de lucht, kan óók. Recentelijk presenteerden we op CTC al een hele begaafde en gedreven riemiks en hieronder volgt een extraextralange versie van the real thing. It kicks!
Nog één nachtje te gaan tot de Reunion starts to rumble. En dat is dus óók het startsein voor de traditionele last minute tipski's: plaatjes die ik nog schnell over de schutting mik, in de hoop dat ze het - mits voldoende supporters - straks tot de playlist schoppen. Niet zelden betreft dat tracks die al eerder in de etalage hebben gelegen. Zoals Few Nolder's Top, hieronder. Op Lola schreven we destijds: 'Zou me helemaal niks verbazen als er hier family ties met Rafale's Rock it... blijken te zijn'. En dan doel ik met name op deel twee van deze fraaie opbouwwerker. BIG!
Nope, géén re-poost; ook al hoort u de geweldige Soulwax-riemiks van de al even geweldige MGMT-single Kids vermoedelijk niet voor het eerst. Sterker nog, het ding belandde vorig jaar zelfs nog in de BONA (Best Of Nul Acht), op numero 44. Maar tóch heeft de ondergaande offering iets nieuws te bieden. 'Tis namelijk de Soulwax Nite Remix. En wie de DeWaeletjes een bietje kent, schuift dan ogenblikkellijk naar het puntje van zijn/haar stoel. Want zij weten dat de broertjes onder het Nite-label alles nét iets scherper aanzetten. Iets rauwer, iets rockender. Net genoeg! Jaja, the devil is in the detail. Overmorgen, kids?
Hoef niemand uit te leggen wat je doet als je een nieuwe lieveling hebt. Toch? Dat kennen we allemaal (hoop ik). Wattan? Sekson natuurlijk! Lichamelijke oefening, nakend gymnastieken, de goede daad doen; en dan vooral véél en váák. Wild en ongeremd en... Naja, you get the picture. Ik wil er maar mee zeggen dat Asobi Seksu en yours truly thans middenin deze zinnelijke fase zitten. En - ja, dat klinkt nogal pervers, maar dat is het niét - daar mag slash moet u van meegenieten. Hier is de kippenvelverwekkende akoestische versie van Asobi Seksu's Thursday (klik hier voor het origineel). Je hart smelt.
Denk toch écht dat ik er een nieuwe lievelings bij heb menson! Het is de NY outfit Asobi Seksu (Japans voor 'casual sex', mocht je het weten willen), dat me met het vannacht gepooste Thursday al bij de eerste luisterbeurt in de houdgreep had. Fa-bu-leu-ze droompop, hand in hand met een betonnen gitaarpantser. Oioioio..., een treat voor shoegaze-suckers; en jawel, dat ben ik. Want óók het ondergaande Sunshower maakt me totaal weerloos. Pareltje! Vooral dat einde...
OK-OK..., het mag dan misschien pas woensdag zijn, maar er is geen enkele reden om daarom te moeten wachten met het poosten van Asobi Seksu's Thursday. Zou ook zinloos zijn; want als zulke zaligheid uit de shoegaze-hemel komt kletteren, houd je dat tóch niet tegen. Kwestie van zwaartekracht. Of lotsbestemming... Wat dan ook:WIL IEMAND DEZE DL'EN EN VRIJDAG VOOR ME OPZETTEN (LOUD GRAAG, HEEEEEEEEEL LOUD)Ik ben u op voorhand eeuwig dankbaar! Wat-een-beauty. Zeldzaam.
Het valt weliswaar te verklaren - zo vlak voor de aftrap -, maar we kegelen hier lately wel érg veel Reunion-tipski's uw kant op. Stuk voor stuk bedoeld om de vloer alvast op te warmen uiteraard. Maarrrrrrrrrrr..., hoe zit het eigenlijk met de after hours? Wat horen we dán? Het is misschien een ietsiepietsie vroeg slash raar om al vóór het begin met het einde bezig te zijn. Aan de andere kant: als je deze tientonner van Emski hoort, zou je je er zomaar op kunnen verheugen!
