9009 (70-61)

Iemand toevallig de tel bijgehouden? Van 90 naar 81, van 80 naar 71 en inderdaad: dan zijn we nu toe aan het blokje 70 - 61. En dat alles in het kader van de even discutabele als ambitieuze poging om nog vóór het verstrijken van de deadline de 90 beste platen van dit jaar op CTC te dumpen. On we go!Om te beginnen, op 70, de verslavende synth-swayer I wanna wake up with you, waarmee Das Glow zo ongeveer het niveau van Daft Punk (in hun prime) benadert. Niet mis! Dan numero 69: daar vinden we onze anti-helden van de Superimposers, wier Northern Song onder handen wordt genomen door weer een andere Camping-lieveling; Ashley - Future Loop - Beedle, that is. Voort met GusGus, met de Gluteus Maximus-miks van het adembenemende Add this song to your heart (68). Dít is nou house zoals het hoort. Een ander laken, maar toch een beetje hetzelfde pak treffen we op positie 67. Want Emmanuel and the Fear's The rain becomes the clouds verdient een soortgelijke kwalifikatie. Maar dan: dit is nou indie-pop zoals het hoort! En noemmertje 66? Oók zoals het hoort? Nou nee, eerlijk gezegd niet. Met deze rerub van Martin Solveig's Boys & Girls tapt de foenkie frenchman namelijk uit een ander vaatje dan dat we van 'm gewend zijn. Een vaatje buskruit! Niks exotische en lichtvoetige fleurfillers... Mais non, dit keert dropt 'ie BOMMEN op je pannenkoek, ruig & rauw.

...een onweerstaanbare, UWO-achtige techno-treat...

En houdt dat harnas nog maar even aan, aangezien plaats 65 wordt bezet door deze riemiks van Toecutter's Best Party Ever. Vintage party rush hour materiaal. Bikkelhard, bruut, bold en vooral very, VERY beautiful. Next! Nét nog gepoost en nu al op plekje 64: de Joey Beltram-bewerking van Oliver Huntemann's Shanghai Spinner. Voorwaar een treat voor technoheads. Op 63 ontmoeten we de tamelijk onbekende Noob, die zich met Petit Abricot kandidaat stelt voor een bloeiende toekomst in de wereld van de weirde, kronkelige, bedwelmende, eigenzinnige en onconventionele electronische dansmoezika. Daarna Jori Hulkkonen's Undercover, met extra attentie voor de credits 'feat. The Dove'. Waarom? Wel, omdat achter die duif niemand minder dan Tiga schuil gaat. Op vox nog wel! En dat doet 'ie voortreffelijk; want wie deze numero 62 in de juiste mood door z'n stereo laat denderen, wordt beloond met een onweerstaanbare, UWO-achtige techno-treat. Bij 61 aanbeland flashen onze gedachten ogenblikkelijk back naar de BONZ (Best Of Nul Zeven), toen Tundra (Max van voren) ook al een entry verdiende. Met deze riemiks van Which Song is het de leukeliedjesbakker opniéuw gelukt. En terecht; dit is avontuur op muziek gezet!