Schnaussemaussen en Emski-adepten even opletten svp. Julian Plenti's Skyscraper vormt een kostbare aanvulling op uw collectie kamerbreed bombast; iets dat je op basis van de tokkelende proloog overigens niet zou verwachten. Julian Plenti start namelijk op zijn tenen, maar naarmate de slechts drie minuten klokkende compositie vordert, wordt zijn tred allengs zwaarder. Op driekwart zwelt Skyscraper aan tot een overweldigende wall of sound, om tegen het einde weer terug te keren naar de lichtvoetige pas waarmee deze magische mars in beweging kwam. Fan-tas-ti-sche spanningsboog; eentje die je wil blijven beleven. Kéér op kéér. Kortom, klassiek gevalletje REPEAT!Skyscraper - Julian Plenti
Geen opmerkingen:
Een reactie posten